مزایده

(مُ یِ دِ)

فارسی

ریشه‌شناسی

• عربی

1. مزایدة

مصدر متعدی

1. در معرض فروش گذاشتن چیزی به نحوی که هر خریداری که قیمت بیشتر پیشنهاد کرد، به وی فروخته شود؛ حراج ؛ مقابل مناقصه.

منابع

• فرهنگ لغت معین

برگردان‌ها

انگلیسی

public sale

• outcry
• bid
• auction
• tender
• biddability
• licit
• overbid
• outbid
• selling race