منزه

از ویکی‌واژه
پرش به: ناوبری، جستجو

(مُ نَ زَّ)

محتویات

فارسی [ویرایش]

ریشه‌شناسی [ویرایش]

(اِمف.)

  1. پاکیزه، مقدس.

منابع [ویرایش]

  • فرهنگ لغت معین

(مُ نَ زِّ)

  1. پاک کننده.
  2. پاک داننده.
  3. در تصوف: سالکی که ذات حق را به صفت تنزیه شناسد و از حیثیت ظهور در مناظر ندیده و ندانسته باشد.

منابع [ویرایش]

  • فرهنگ لغت معین


ریشه‌شناسی [ویرایش]

  1. عربی ؟

آوایش [ویرایش]

  1. مُ نَ زْزَ

صفت [ویرایش]

پاک. بی‌آلایش

برگردان‌ها [ویرایش]

عربی [ویرایش]

(اِ

انگلیسی
superempirical