پخ

فارسی

(پَ)

صفت

1. چیز پهن و صاف که لبة آن گرد باشد و تیزی نداشته باشد.

منابع

• فرهنگ لغت معین

(پِ)

(اِصت.)

1. نوعی صدا برای ترساندن کسی.

منابع

• فرهنگ لغت معین

1. پخ کلمه ترکی و آذری بوده و به معنای نجاست است و معادل گه فارسی می باشد. البته به دلیل استفاده زیاد در قالب جملات و ضرب المثلها کراهت خود را از دست داده و استعمال این کلمه در محاورات روزمره حاکی ار بی ادبی فرد نمی باشد.

و از مقعد بیرون می آید .

برگردان‌ها

انگلیسی

bezel