annoy

انگلیسی

فعل

to annoy (سوم شخص مفرد حال ساده annoys، صفت فاعلی annoying، گذشته ساده و اسم مفعولی annoyed)

1. annoy

آوایش

[ə'nɔɪ]

1. آزردن، اذیت‌کردن، رنجاندن