آبیاری

فارسی

ریشه لغت

• فارسی

آوایش

• /آب/یاری/

حاصل مصدر

آبیاری

1. (کشاورزی): توزیع و هدایت آب به پای بوته‌ها یا درختان. شغل و عمل آبیار.

صفت

1. منسوب به آبیار: دیبایی مختلط و راه‌راه لطيف و نازک بافته و بهترين آن ابیاری کافوری بوده.
2. منسوب به آبیار: کبوتر و پرستو.

واژه‌های مشتق شده

• آبیاری بارانی، آبیاری دائمی، آبیاری سبک، آبیاری نشتی، آبیاری نواری، آبیاری غرقابی، آبیاری فصلی، آبیاری قطره‌ای

---

برگردان‌ها

ایتالیایی:irrigazione انگليسی:Irrigation Watering irrigation water system irrigate acequia hose

منابع

• فرهنگ بزرگ سخن