پرش به محتوا

آبیاری

از ویکی‌واژه

فارسی[ویرایش]

ریشه لغت[ویرایش]

  • فارسی

آوایش[ویرایش]

  • /آب/یاری/

حاصل مصدر[ویرایش]

آبیاری

  1. (کشاورزی): توزیع و هدایت آب به پای بوته‌ها یا درختان. شغل و عمل آبیار.

صفت[ویرایش]

  1. منسوب به آبیار: دیبایی مختلط و راه‌راه لطيف و نازک بافته و بهترين آن ابیاری کافوری بوده.
  2. منسوب به آبیار: کبوتر و پرستو.

واژه‌های مشتق شده[ویرایش]


برگردان‌ها[ویرایش]

منابع[ویرایش]

  • فرهنگ بزرگ سخن