آب‌داری

فارسی

ریشه لغت

• فارسی

آوایش

• /آب/داری/

اسم مرکب

آب‌بداری

1. نمدی نامرغوب که در سفرهای کاروانی مورد استفاده قرار می‌گرفت.

حاصل مصدر

آبداری

1. آبدار بودن، شغل آبدار.
2. طراوت، تازگی. حالت آبدار.

منابع

• فرهنگ لغت معین