آتش پرست

از ویکی‌واژه
پرش به ناوبری پرش به جستجو

فارسی[ویرایش]

ریشه شناسی[ویرایش]

  • فارسی

آوایش[ویرایش]

  • [آتش/پرست]

Nuvola apps bookcase2.png صفت[ویرایش]

آتش‌پرست

  1. (ادیان): پیرو دین زرتشت، زرتشتی، مجوس. ویژگی آنکه آتش را مقدس می‌داند.
    اصولا نسب دادن ایرانیان باستان به آتش پرستی عبارت درستی نیست، و بعد اضمحلال کیش زرتشت رایج شده‌است. در واقع آتش‌پرستی ایرانیان در دنیای باستان صفتی پیش‌رو و متمدن بوده است بدین معنا که همه اقوام و اتباع کشور‌های جهان از مواد خام تغذیه می‌کردند و این ایرانیان بودند که با حفظ آتش از زمان هوشنگ مواد را پخته سپس تناول می‌کردند.
  2. پرستنده آتش. کسی که آتش را پرستش کند. زرتشتیان را به دلیل آن که آتش را گرامی و محترم می‌دارند آتش پرست می‌گویند: آذرپرست و آذرکیش هم گفته شده.

جستارهای وابسته[ویرایش]

––––

برگردان‌ها[ویرایش]

منابع[ویرایش]