زرتشت

از ویکی‌واژه
پرش به ناوبری پرش به جستجو

فارسی[ویرایش]

ریشه‌شناسی[ویرایش]

  • پیش هند و ایرانی
جستجو در ویکی‌پدیا ویکی‌پدیا مقاله‌ای دربارهٔ زرتشت دارد

آوایش[ویرایش]

  • [زَر/تُشت]

صفت[ویرایش]

زرتشت

  1. ~ را زردشت، زرادشت، زراهشت، زردهشت ، زرداهشت نیز گویند مرحوم دهخدا اصل آن زَرَثوشتَرَ می‌نامد. بعضی گفته اند او آذربایجانی بود، چون گشتاسپ معجزه طلب کرد، به کوره مس تفته اندر رفت. گاهی او را پیشرو و پیشوای آتش پرستان گفته‌اند[۱].
  2. ~ نام شخصی است از نسل منوچهر و شاگرد افلادوس حکیم که شاگرد فیثاغورث بود و در زمان گشتاسب دعوی نبوت کرد و مجوس او را پیغمبر دانند و زند را کتاب آسمانی او گویند. و زعم فردوسی آنست که او از نسل ابراهیم(ع) است و نامش ابراهام و زردشت لقب اوست، چنانکه می‌گوید:
    نُهم پور زردشت پشین بُد او ..... براهیم پیغمبر راستگو
  3. ~ یعنی آنکه زر پیش او زشت و مبغوض است، چنانکه در لغت دشت گذشت و اکثر اهل اسلام او را کاذب و ساحر دانند و شیخ مقتول و فاضل شهرزوری و علامه شیرازی و جمعی از متأخیرین، چون علامه دوانی و میرصدرالدین و غیاث الدین منصور او را نبی فاضل و حکیم کامل دانند و اﷲ اعلم[۲].
  4. در فقه امامیه، از اهل بیت منقول است که مجوس را شبه تاب از آن ثابت کنند که ایشان را رسولی بود زردشت نام ، قوم فرس وی را تصدیق نکردند و بکشتند و کتاب وی بسوختند و بعد از قتل پشیمان شدند و هر کس هرچه از کتاب وی یادداشت نوشتند و خود نیز چیزی بدان دربستند و آن زند است که الحال در میان است .[۳]

مترادف‌ها[ویرایش]

واژه‌های مشتق‌شده[ویرایش]

پانویس[ویرایش]

  1. (برهان ) (آنندراج ) (جهانگیری ) (ناظم الاطباء).
  2. قول هر دو گروه درست است منتها سه شخصیت تاریخی برای زرتشت، قابل اثبات است که یکی کاذب بود. این شخص کاذب در دوران کیقباد ساسانی بود و شاید مرشد مزدک هم باشد
  3. (فرهنگ رشیدی ) (از غیاث اللغات ). رجوع به تاریخ ایران باستان ، یشتها، مزدیسنا، یسنا، خرده اوستا و زردشت شود.

منابع[ویرایش]

––––

برگردان‌ها[ویرایش]