آزگار

از ویکی‌واژه
پرش به ناوبری پرش به جستجو

فارسی[ویرایش]

(زَ یا زِ)

آزِگار :(azegar) در گویش گنابادی یعنی لعنتی ، بی فایده ، بی حاصل ، از دست رفته ، حرام شده

قید[ویرایش]

(عا.)

  1. کامل، تمام، دراز، طولانی.

منابع[ویرایش]

  • فرهنگ لغت معین


آوایش[ویرایش]

  1. زِ

صفت[ویرایش]

زمانی دراز. به طور مداوم. تمام و کمال