آشکوب

فارسی

ریشه لغت

• پهلوی

آوایش

• /آشکوب/یا/اُشکوب/

اسم

آشکوب

1. (ساختمان)‎: هر طبقه از ساختمان. سقف. هر مرتبه از پوشش خانه، طبقه، اشکو و آشکو هم گویند. آشکوبه.

   بیشتر عمارت پنج آشکوب و شش آشکوب باشد. «ناصرخسرو»

2. رگه‌های چینه؛ هر رده از دیوار گِلی.
3. هر یک از طبقات نُه گانه آسمان؛ سپهر. فلک. سقف، آسمانه.
4. هر طبقه از زمین. آشکوب لایه‌های رسوبی.

---

منابع

• فرهنگ لغت معین/ فرهنگ بزرگ سخن/ فرهنگ شمس