پرش به محتوا

آنا

از ویکی‌واژه

فارسی[ویرایش]

ریشه لغت[ویرایش]

  • ایرانی

آوایش[ویرایش]

  • /آنا/

اسم[ویرایش]

آنا

  1. (آذری): به معنی مادر، کسی که تو را زاده است.
  2. (بهاری):مترادف بگیر در زبان فارسی؛ زمانی صرف می‌گردد که آنچه در دست داری بخواهی بسپاری به دیگری.

قید[ویرایش]

آناً

  1. (عربی): مترادف فوراّ: آناً تغییر در رفتار و گفتارش پدید آمد. «مستوفی»

سنسکریت[ویرایش]

  1. واژه آنا از شاوراسنی پراکریت به ارث رسیده است𑀆𑀯𑁂 (āve) +‎ ـنا (-nā، پسوند کلامی)، که اولین عنصر آن از سانسکریت است.+‎ ـنا (-nā، پسوند کلامی)، که اولین عنصر آن از سنسکریت आप्  (ap، «رسیدن») است. شکل کامل آیا (āyā) ممکن است از سنسکریت आगत (ā́gata، «رسیده») مشتق شده باشد.

واژه‌های مشتق شده[ویرایش]


برگردان‌ها[ویرایش]

منابع[ویرایش]

  • فرهنگ بزرگ سخن/ فرهنگ شمس