پرش به محتوا

آهای

از ویکی‌واژه

فارسی

[ویرایش]

ریشهٔ لغت

[ویرایش]
  • فارسی

آوایش

[ویرایش]
  • /آهای/

شبه‌جمله

[ویرایش]

آهای

  1. (گفتگو): برای ندا و هشدار به کار می‌رود.
    آهای! کسی خانه نیست؟
  2. (عامیانه): حرف ندا؛ آی.
  3. علامت تحذیر است: مراقب باش، برحذر باش.

برگردان‌ها

[ویرایش]
ترجمه

منابع

[ویرایش]
  • فرهنگ بزرگ سخن؛ فرهنگ فارسی معین