پرش به محتوا

آهومند

از ویکی‌واژه

فارسی

ریشه لغت

فارسی

آوایش

/آهومَند/

صفت

آهومند

(قدیم): دارای عیب؛ معیوب. مریض، بیمار، ناقص.
ز پیری مغزت آهومند گشته است/ ... «فخرالدین گرگانی»

منابع

فرهنگ بزرگ سخن/ فرهنگ لغت معین

برگرفته از «https://fa.wiktionary.org/w/index.php?title=آهومند&oldid=876404»