پرش به محتوا

آوا

از ویکی‌واژه

فارسی[ویرایش]

ریشه لغت[ویرایش]

  • فارسی

آوایش[ویرایش]

  • /آوا/

اسم[ویرایش]

آوا

  1. صدا، بانگ. صدایی که به آواز خوانده می‌شود یا از آلات موسیقی به گوش می‌رسد. آواز ملایم، آواز.
  2. (زبان‌شناسی): هر یک از واحد‌های تجزیه ناپذیر زبان که کنار یکدیگر قرار میگیرند و گفتار را بوجود می‌آورند.

برگردان‌ها[ویرایش]

منابع[ویرایش]

  • فرهنگ بزرگ سخن/ فرهنگ لغت معین