آورد
ظاهر
فارسی
[ویرایش]ریشه لغت
[ویرایش]- فارسی
آوایش
[ویرایش]- /آوَرد/
اسم
[ویرایش]آورد
- جزء پسین بعضی از کلمههای مرکّب، به معنی آورده.
- (قدیم): جنگ، نبرد؛ کارزار. میدان جنگ. میدان کوچک گردش دادن و تربیت اسب.
- پسوندی که معنای آورده شده میدهد. آبآورد، بادآورد.
برگردانها
[ویرایش]| ترجمه | ||||||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
منابع
[ویرایش]- فرهنگ بزرگ سخن/ فرهنگ لغت معین