اسب

از ویکی‌واژه
پرش به: ناوبری، جستجو

(اَ)

فارسی[ویرایش]

ریشه‌شناسی[ویرایش]

اسم[ویرایش]

  1. حیوانی است باهوش که برای سواری یا بارکشی به کار گرفته می‌شود. ؛~ دادن و خر گرفتن کنایه از: معاملة زیان - آور کردن. ؛~ عصاری بودن الف - تلاش بی نتیجه کردن. ب - سرگردان بودن.

منابع[ویرایش]

  • فرهنگ لغت معین

اسم[ویرایش]

  1. اسب

برگردان‌ها[ویرایش]


اسب]] کوتاه[ویرایش]

  1. اسبچه

برگردان‌ها[ویرایش]

  • انگلیسی:pony

اسب]] قزل[ویرایش]

  1. اسبچه

برگردان‌ها[ویرایش]

  • انگلیسی:roan
ایتالیایی

اسم[ویرایش]

cavallo

انگلیسی
steed