اسب

از ویکی‌واژه
پرش به: ناوبری، جستجو

فارسی[ویرایش]

اَ

ریشه‌شناسی[ویرایش]

اسم[ویرایش]

  1. (زیست‌شناسی) پستانداری علف‌خوار، سم‌دار، و با یال و دُم بلند که برای سواری، بارکشی، یا مسابقه از آن استفاده می‌شود. اسپ، نوند، برذون، نونده، باره، بارگی، ریمن، بارگیر، شولک
  2. (ورزش) در شطرنج، مهره‌ای به شکل سر اسب که حرکتی به‌شکل «L» دارد و تنها مهره‌ای است که می‌تواند از روی مهره‌های دیگر بپرد.
  3. (نجوم) از صورت‌های فلکی نیمکرۀ شمالی.

برگردان‌ها[ویرایش]


اسب کوتاه[ویرایش]

  1. اسبچه

برگردان‌ها[ویرایش]

  • انگلیسی:pony

اسب قزل[ویرایش]

  1. اسبچه

برگردان‌ها[ویرایش]

  • انگلیسی:roan