ئوآ
فارسی
[ویرایش]ریشه لغت
[ویرایش]- بهاری
آوایش
[ویرایش]- //ئوآ/
صفت بهاری
[ویرایش]
ئوآ (صفتباستانی)
- مترادف آباد و آبادانی در فارسی. اصطلاحات جغرافیایی بسیاری مختوم به «ئوآ» هستند.
- هر روستا و شهری که در زبان فارسی به «آباد» ختم میشود مانند حسنآباد یا پارسآباد، در زبان بهاری به حسنئوآ یا پارسئوآ تلفظ میشود.
استعارهمحلی
[ویرایش]
- خراب قالَیْن مَدئوآ، بی کَن ائولَیْن ایککه هووآ: ویران بشی مادآباد، یک روستایی با دو هوا.
| ترجمه | ||||||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
| ||||||||
منابع
[ویرایش]- فرهنگ شمس