ائل

از ویکی‌واژه
پرش به ناوبری پرش به جستجو

فارسی[ویرایش]

ریشه شناسی[ویرایش]

  • پیش هند و ایرانی

آوایش[ویرایش]

  • [ائل]

اسم[ویرایش]

ائل

  1. به زبان فارسی ایل، قبیله، تبار، گروهی که ریشه و نژاد از یک نیا و اسطوره واحد داشته‌باشند.
    ائل با طایفه مفهوم یکسان دارد فقط وجه تمایزشان در این است که ائل به جماعت صحراگرد، مهاجر و عشایر اطلاق می‌شد ولی طایفه به جماعت یکجانشین و ساکن گفته می‌شد.

ریشه شناسی۲[ویرایش]

  • انگلیسی
  • L
  1. دوازدهمین حروف الفبای انگلیسی.

واژه‌های مشتق شده[ویرایش]

––––

برگردان‌ها[ویرایش]