پرش به محتوا

اثنینیت

از ویکی‌واژه

فارسی

[ویرایش]

ریشه لغت

[ویرایش]
  • عربی

آوایش

[ویرایش]
  • /اِثنِیِن/اِیت/عت/

اسم مصدر

[ویرایش]

اثنینیت (قدیم)

  1. دوگانگی، دو بودن. مقابل وحدت.
    اگر خورشید وحدت بی تیغ غیرت از پس قاف اثنینیت طالع شود، فارغ است. «نجم‌ رازی.

منابع

[ویرایش]
  • فرهنگ بزرگ سخن