ارتشتار

فارسی

ریشه لغت

• پهلوی

آوایش

• /اَرتِش/تار/

اسم مرکب

ارتشار (نظامی)‎

1. نظامی، سپاهی، رزمنده. ارتیشتار. مفردِ ارتشتاران.

   ارتشتار متشکل از دو کلمه ارتش - تار شکل گرفته، احتمالا «دار» در واژه مذکور بجای «تار» بوده است.

منابع

• فرهنگ بزرگ سخن/ فرهنگ لغت معین