پرش به محتوا

ازدر

از ویکی‌واژه

فارسی

ریشه‌ لغت

گیرش‌شده از بهاری: ازدِر

آوایش

/اَزدَر/

حاصل مصدر

ازدر (قدیم)‎

شایسته، سزاوار، لایق، مناسبٓ.
مستوجبِ، مستحقِ.
به گیتی ندانم کم از طوس کس/ که او ازدرِ بند و چاه است و بس. «فردوسی»

منابع

فرهنگ بزرگ سخن/ فرهنگ لغت معین

برگرفته از «https://fa.wiktionary.org/w/index.php?title=ازدر&oldid=890418»