اسبرع
فارسی
[ویرایش]ریشه لغت
[ویرایش]- بهاری
آوایش
[ویرایش]- /اِسبَرَع/
اسم
[ویرایش]
اسبرع
- نوعی ابزار چوبی که در دستهبیل فرو و در انتهای بیل محکم میشد تا هنگام بیل زدن با فشار پا روی اسبرع بیل بتواند عمق بیشتری را شخم بزند.
- اِسبَرَع نِه تاخ بِل دَسّهَ نَه.
- اسبرع را تعبیه کُن توی دستهبیل.
- اِسبَرَع نِه تاخ بِل دَسّهَ نَه.
مترادفها
[ویرایش]منابع
[ویرایش]- فرهنگ شمس