بیل

از ویکی‌واژه
پرش به ناوبری پرش به جستجو

فارسی[ویرایش]

ریشه شناسی[ویرایش]

  • کوتی

آوایش[ویرایش]

  • [بِیل]

قید[ویرایش]

بیل

  1. به زبان فارسی بفهم، بدان یادبگیر. مصدر و پسوند برخی اصطلاحات مانند هابیل، قابیل و بسیاری دیگر.

ریشه شناسی ۲[ویرایش]

اسم[ویرایش]

  1. ابزاری دارای دسته بلند و صفحه‌ای پهن و قاشق مانند که برای جا به جا کردن خاک و گل به کار می‌رود.

منابع[ویرایش]

  • فرهنگ لغت معین

––––

برگردان‌ها[ویرایش]