بیل
فارسی
[ویرایش]
ریشه لغت
[ویرایش]- پهلوی
آوایش
[ویرایش]- /بِیل/
اسم
[ویرایش]
بیل
کهن واژه
[ویرایش]
- بیل به زبان معیار باستان کلمهای خالص بوده و احتمالا به معنی دانستن، بفهم، بدان یادبگیر و مانند آنها بوده است.
پسوندهای مشترک
[ویرایش]برگردانها
[ویرایش]| ترجمه | ||||||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
منابع
[ویرایش]- فرهنگ بزرگ سخن/ فرهنگ لغت معین/ فرهنگ شمس