استدن

از ویکی‌واژه
پرش به ناوبری پرش به جستجو

فارسی[ویرایش]

(اِ تَ دَ)

مصدر متعدی[ویرایش]

  1. سِتُدن، گرفتن.

منابع[ویرایش]

  • فرهنگ لغت معین