پرش به محتوا

استدن

از ویکی‌واژه

فارسی

ریشه لغت

فارسی

آوایش

/اِستِدْ/اَن/

مصدر فعل متعدی

استدن (قدیم)‎

ستاندن، اخذ کردن، و بدست آوردن. سَتُدن، گرفتن.
بایع گوید این به تو فروختم، و نشتری گوید ... استدم یا پذیرفتم. «میبدی»

منابع

فرهنگ بزرگ سخن/فرهنگ لغت معین

برگرفته از «https://fa.wiktionary.org/w/index.php?title=استدن&oldid=893575»