استنباط

فارسی

ریشه لغت

• عربی

آوایش

• /اِستِنباط/

اسم مصدر

استنباط

1. تصور یا برداشتی که شخص بر اثر کوشش ذهنی و دقت، از مطلبی بدست می‌آورد. بیرون آوردن چیزی. دریافت.

صفت

1. ادراک و دریافت معنی و مفهوم چیزی بر اثر دقت و تیزهوشی.

واژه‌های مشتق شده

• استنباطی، استنباط شدن، استنباط کردن، استنباط داشتن

---

منابع

• فرهنگ بزرگ سخن/ فرهنگ لغت معین