استوان

فارسی

(اُ یا اَ تُ)

ریشه‌شناسی

• پهلوی

صفت مرکب

1. استوار، پایدار.
2. قابل اعتماد، امین.
3. مضبوط.

منابع

• فرهنگ لغت معین