استون
فارسی
[ویرایش]ریشه لغت
[ویرایش]- پهلوی
آوایش
[ویرایش]- /اُستون/
اسم
[ویرایش]
اُستون
- ستون، پایه.
- فرانسوی
اسم
[ویرایش]اَسِتون (شیمی)
- ترکیب آلی اکسیژندار بصورت مایعی بیرنگ، فرّار، و قابل اشتعال که تنفس زیادِ آن خطرناک است، در تهیه رنگها و لاکها کاربرد دارد، بسیاری از مواد را در خود حل میکند . به همین سبب برای پاک کردن لاک ناخن بکار میرود.
| ترجمه | ||||||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
| ||||||||
منابع
[ویرایش]فرهنگ بزرگ سخن/ فرهنگ لغت معین