استک

فارسی

ریشه لغت

• انگلیسی

آوایش

• /اِستِک/

اسم

اِستِک

1. غذایی شامل برشی از گوشت، بویژه گوشت گاو، که معمولا ضخیم بریده می‌شود و آن را کباب یا سرخ می‌کنند. استیک.
2. اِسْتْک: در گویش گنابادی به هسته درون زردالو ، بادام و گردو را گویند.

صفت

اِستُک

1. ویژگی کالا یا جنس آسیب دیده ناقص یا از مُد افتاده که ارزان‌تر از قیمت فروخته می‌شود. استوک.

منابع

• فرهنگ بزرگ سخن