اسلام

از ویکی‌واژه
پرش به ناوبری پرش به جستجو

فارسی[ویرایش]

ریشه شناسی[ویرایش]

  • پیش هند و ایرانی

آوایش[ویرایش]

  • [اِسل/آم]

قید[ویرایش]

اسلام

  1. آخرین دین بشریت به این نام مزیین است پس باید مفهوم مهمی داشته باشد. البته قرآن که کتاب دستورات الهی دین اسلام در او درج است ظاهرا به عبارت اسلام اشاره نکرده است.
    آنچه از کلمه اسلام استنباط می‌گردد باید به دو صورت تحلیل شود؛ اما بخش دوم اصطلاح یعنی آم در هر دو صورت به معنی زن یا جنس مؤنث است ولی بخش نخست اگر به شکل اِسل تجزیه گردد باز هیچ مفهومی نخواهد داشت ولی اگر به صورت آسل ترجمه شود به عمق مفهوم آن پی برده خواهد شد. آنچه متصور می‌گردد اسلام به مفهوم اسارت زن در حیطه خانواده و عامل نظارت شئونات دین در خانه است.

ریشه‌شناسی ۲[ویرایش]

  • عربی

اسم[ویرایش]

  1. انقیاد و تسلیم شدن.
  2. یکی از سه دین منتسب به حضرت ابراهیم(ع) که توسط حضرت محمد بن عبدالله (ص)
  3. در شبه جزیره ی عربستان شروع به گسترش کرد و از جانب خداوند نازل شد . اسلام به معنای تسلیم شدن در برابر امر الهی می باشد . اسلام در تقسیم کلی به دو شاخه و گروه بزرگ سنی و شیعه دسته بندی می گردد .
  4. آورد.

مصدر لازم[ویرایش]

  1. تسلیم شدن.
  2. فرمان بردن.

منابع[ویرایش]

  • فرهنگ لغت معین

––––

برگردان‌ها[ویرایش]