اسپرغم

فارسی

بوته ریحان

ریشه‌ لغت

• پهلوی

آوایش

• /اِسپَرغم/

اسم

اسپرغم (قدیم)‎

1. (گیاهی)‎: ریحان.
2. گُل بطور مطلق. هر گیاه خوشبو. هر نوع گیاه. سبزه. اسفرغم.

منابع

• فرهنگ بزرگ سخن/ فرهنگ لغت معین