پرش به محتوا

اشتاد

از ویکی‌واژه

فارسی

[ویرایش]

ریشه لغت

[ویرایش]
  • پهلوی

آوایش

[ویرایش]
  • /اَشتاد/

اسم

[ویرایش]

اشتاد (قدیم)

  1. (گاه‌شماری): روز بیست و ششم از هر ماه شمسی در ایران قدیم.
  2. در فرهنگ ایران قدیم فرشته‌ای که موکل بر روز اشتاد و فرشته‌ای است در دین زردشتی.

منابع

[ویرایش]
  • فرهنگ بزرگ سخن/ فرهنگ لغت معین