اشراف

فارسی

ریشه لغت

• عربی

آوایش

• /اَشراف/

اسم

اَشراف

1. بزرگان، بلندپایگان. مردان، بزرگ‌قدر، جمع شریف.

اسم مصدر

اِشراف

1. از بالا به پایین دید داشتن، از بالا به زیر نگریستن.
2. اِشراف داشتن، نزدیک شدن. وقوف.
3. (مجاز)‎: آگاهی، اطلاع.
4. (دیوانی)‎: دیوان، اِشراف دیوان. شغل کسی که در رأس دیوان اِشراف یا در رأس اِشراف یکی از نواحی بود‌.

---

منابع

• فرهنگ بزرگ سخن/ فرهنگ لغت معین