اشه

از ویکی‌واژه
پرش به ناوبری پرش به جستجو


فارسی[ویرایش]

آوایش[ویرایش]

  1. اَ شَ

اسم[ویرایش]

(اوستا)

راستی. حق. دادگری. قانون ابدی آفرینش. سامان مقرر الهی. نظم کاملی که همه‌ی راه‌های رستگاری به آن می‌رسند.