اعتماد داشتن

فارسی

ریشه لغت

• (فارسی/عربی)

آوایش

• /اعتماد/داشتن/

اسم مرکب

اعتمادداشتن

1. اعتماد داشتن یا اعتماد کردن به چیزی، یعنی آن را راست و درست دانستن.
2. اعتقاد داشتن به اینکه یک نفر خوب، روراست، درستکار، غیره است.

   او به دوستش اعتماد دارد.

---

ترجمه
آلمانی: ----- اسپانیایی: ----- انگلیسی: trust ایتالیایی: ----- پرتغالی: ----- روسی: ----- فرانسوی: -----

منابع

• فرهنگ بزرگ سخن