اعجاز
فارسی
[ویرایش]ریشه لغت
[ویرایش]- عربی
آوایش
[ویرایش]- /اِعجاز/
اسم مصدر
[ویرایش]
اعجازبه
- انجام دادن امرِ خارقالعادهای که دیگران از انجام آت عاجز باشند.
- کار دشوار و خلاف عادت انجام دادن. معجزه.
- (قدیم): عاجز ساختن. ناتوان کردن. عجز، ناتوانی.
| ترجمه | ||||||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
| ||||||||
منابع
[ویرایش]- فرهنگ بزرگ سخن/ فرهنگ لغت معین