افتخار

فارسی

ریشه لغت

• عربی

آوایش

• /اِفتِخار/

اسم مصدر

افتخار

1. چیزی را مایه عزت و سرافرازی دانستن و آنرا بر زبان آوردن یا به نحوی نشان دادن، فخر کردن، نازیدن، نازش.

واژه‌های مشتق شده

• افتخاراً، افتخاری، افتخارات، افتخارآمیز، افتخار کردن، افتخار داشتن، افتخار فروختن

---

ترجمه
ایتالیایی: gloria onore انگلیسی: mense honor glory attribute medal of honor insignia insigne honorific laurel

منابع

• فرهنگ بزرگ سخن/ فرهنگ لغت معین