اقلیم
فارسی
[ویرایش]ریشه لغت
[ویرایش]- (معربیونانی)
آوایش
[ویرایش]- /اِقلِیم/
اسم
[ویرایش]
اقلیم
- (جغرافیا): ناحیهای از کُره زمین که وضعیت آب و هوایی معیّنی داشته باشد.
- (جغرافیا): وضعیت آب و هوای غالب در هر ناحیه از لحاظ دما، میزان بارندگی، و وزش باد.
- (مجاز): سرزمین، کشور، مملکت، ولایت.
- (قدیم): هر یک از هفت قسمت معمور کُره زمین که اختلاف منتهای طول روز بین وسط هر قسمت و وسط قسمت بعد نیم ساعت است.
- (قدیم): یکی از تقسیمات هفتگانه زمین در نظر قدما.
واژههای مشتق شده
[ویرایش]
| ترجمه | ||||||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
| ||||||||
منابع
[ویرایش]- فرهنگ بزرگ سخن/ فرهنگ لغت معین