الفغدن

فارسی

1. الفغدن
2. جمع‌کردن
3. انباشتن

آوایش

• الفغدن /اَلْفَغْدَن/

مصدر

1. بن مضارع: الفنج

   شعر از رودکی: «میلفنج دشمن که دشمن یکی / فزون است و دوست ار هزار اندکی»

صورت‌های دیگر

الفاختن و نیز مصدر جعلی الفنجیدن