انگ

از ویکی‌واژه
پرش به ناوبری پرش به جستجو

فارسی[ویرایش]

ریشه شناسی[ویرایش]

  • پهلوی

آوایش[ویرایش]

  • [اَنگ]

اسم[ویرایش]

انگ

  1. اَنْگ :(ang) در گویش گنابادی یعنی تهمت ، افتراء ، ادعای واهی کردن بر علیه کسی ، زمینه سازی کردن و دسیسه برای بد نام کردن کسی
  2. نک تنبوشه.
  3. زنبور، زنبور عسل.
  4. نشان و علامتی که بر روی عدلهای تجارتی نویسند.
  5. ان
  6. (جمع) انغ: شیره، عصاره.

منابع[ویرایش]

  • فرهنگ لغت معین

برگردان‌ها[ویرایش]