انگیز

از ویکی‌واژه
پرش به ناوبری پرش به جستجو

فارسی[ویرایش]

ریشه شناسی[ویرایش]

  • پهلوی

آوایش[ویرایش]

  • [اَنگ.اِیز]

اسم[ویرایش]

انگیز

  1. انگیختن، جزء پسین بعضی از کلمه‌های مرکب، به معنی انگیزنده.
  2. آن چه که باعث انگیزش و تحریک باشد، محرک، انگیزه.
  3. در ترکیب به جای اسم فاعل نشیند: اسف انگیز، غم انگیز، شورانگیز.
  4. ناز و ادا

منابع[ویرایش]


برگردان‌ها[ویرایش]