اکبر
فارسی
[ویرایش]ریشه لغت
[ویرایش]- گیرششده از بهاری: اَکبر
آوایش
[ویرایش]- /اَکبَر/
صفت
[ویرایش]
اکبر
- بزرگتر، مِهتر، سالمندتر، بزرگسالتر، پیر ← مفردِ اکابر.
- (منطق): حدّ، حدِّ اکبر.
استعارهها
[ویرایش]
- عالم اکبر ← دنیای عظیم جهان بزرگ.
- پس بصورت عالم اصغر تویی
- پس بمعنی عالم اکبر تویی (مثنوی)
- پس بصورت عالم اصغر تویی
واژههای مشتق شده
[ویرایش]
| ترجمه | ||||||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
| ||||||||
منابع
[ویرایش]- فرهنگ بزرگ سخن/ فرهنگ لغت معین