ب

از ویکی‌واژه
پرش به ناوبری پرش به جستجو

فارسی[ویرایش]

گونه‌های دیگر نوشتاری[ویرایش]

ریشه شناسی[ویرایش]

  • پیش هند و ایرانی

آوایش[ویرایش]

  • [بِ]

Nuvola apps bookcase2.png حرف[ویرایش]

ب

  1. دومین حرف از الفبای فارسی که در حساب ابجد برابرِ عدد ۲ می‌باشد.

Nuvola apps bookcase2.png پیشوند[ویرایش]

  1. بر سر اسم درآید (به جای تنوین منسوب عربی) و از آن قید سازد: بیقین یقیناً.
  2. بر سر اسم و حاصل مصدر درآید و قید سازد: بزودی.
  3. گاه بر سر اسم درآید و آن را صفت سازد: بهوش.

Nuvola apps bookcase2.png همخوان[ویرایش]

  1. یکی از هم‌خوان‌های زبان فارسی مثال: صدای «ب» در واژه‌های «باد» و «ببر» ب دومین حرف الفبای فارسی است

––––

منابع[ویرایش]

  • فرهنگ لغت معین