باد دادن

از ویکی‌واژه
پرش به ناوبری پرش به جستجو

فارسی[ویرایش]

(دَ)

مصدر متعدی[ویرایش]

  1. از دست دادن، از دست رفتن.
  2. در معرض باد گذاشتن.

منابع[ویرایش]

  • فرهنگ لغت معین