پرش به محتوا

باش

از ویکی‌واژه

فارسی

[ویرایش]

ریشه شناسی

پهلوی

ریشه اصلی  واژه باش از واژه  تاس هست

تاس :ظرف آب حمام

تاس/طاس: این واژه فارسی است و طبعاً املای آن بایستی تاس باشد. اما در متون قدیم غالباً به صورت معرب آن طاس آمده است. البته هر دو صورت صحیح است ولی امروزه بهتر است که به صورت تاس نوشته شود.

( غلط ننویسیم ، ابوالحسن نجفی ، چاپ نهم ۱۳۷۸ ص ۹۸.

برگردان‌ها

[ویرایش]
انگلیسی
be

سورانی

[ویرایش]

صفت

[ویرایش]

باش

  1. خوب