باهوش

از ویکی‌واژه
پرش به ناوبری پرش به جستجو

فارسی[ویرایش]

ریشه لغت[ویرایش]

  • فارسی

آوایش[ویرایش]

  • /با/هوش/

Nuvola apps bookcase2.png صفت مرکب[ویرایش]

باهوش

  1. آن که دارای هوش قوی است، هوشمند.

––––

برگردان‌ها[ویرایش]

منابع[ویرایش]

  • فرهنگ لغت معین