بخیه زدن

از ویکی‌واژه
پرش به ناوبری پرش به جستجو

فارسی[ویرایش]

(~. زَ دَ)

مصدر متعدی[ویرایش]

  1. کوک زدن، دوختن.
  2. دوختن بخش جراحی شدة بدن.

منابع[ویرایش]

  • فرهنگ لغت معین

برگردان‌ها[ویرایش]

ایتالیایی

فعل[ویرایش]

suturare