بردع

فارسی

ریشه‌ لغت

• گیرش‌شده از بهاری: بُردع

آوایش

• /بَردَع/

اسم‌خاص

بردع

1. بردع و اردبیل در شاهنامه توأم هستند ممکن است هم‌مرز بوده باشند ولی ناشناخته است.

   سپاهی که از بردع و اردبیل/ بیامد بفرمود تا خیل خیل. «فردوسی

منابع

• شاهنامه ISBN 964-5566-35-5