بند آوردن

از ویکی‌واژه
پرش به ناوبری پرش به جستجو

فارسی[ویرایش]

(~. وَ دَ)

مصدر متعدی[ویرایش]

  1. جلوی جریان چیزی را گرفتن.
  2. مقاومت نشان دادن و ماندن در جایی.

منابع[ویرایش]

  • فرهنگ لغت معین