پرش به محتوا

به‌خود‌آمدن

از ویکی‌واژه

فارسی

ریشه لغت

فارسی

آوایش

/بِخود/آمدَن/

اسم‌ مرکب

به‌خود‌آمدن

(گفتگو): بیدار و هوشیار شدن؛ بحال طبیعی برگشتن.
سر عقل آمدن، دانا شدن.

منابع

فرهنگ بزرگ سخن

برگرفته از «https://fa.wiktionary.org/w/index.php?title=به‌خود‌آمدن&oldid=873391»