بی حد

از ویکی‌واژه
پرش به ناوبری پرش به جستجو

فارسی[ویرایش]

(حَ)

صفت مرکب[ویرایش]

ق مر.)

  1. بی اندازه، بی شمار.
  2. بی کران، غیرمحدود.

منابع[ویرایش]

  • فرهنگ لغت معین